نشست مشترک با داستان نویسان مشهدی
سه شنبه / ۹ مرداد ۱۳۹۷ / کتابخانه دکتر علی شریعتی
آخرین جلسه انجمن داستان سیمرغ نیشابور در سال ۱۳۹۶
سه شنبه / پانزدهم اسفند ماه / کتابکده فراندیشه
ایستاده از راست :
سارا نجفی ، داغستانی ، مریم حسینی ، دشتیانی، حمیدرضا صادقی، حسین شریفی ، ابوطالب سرایانی، مصطفی بیان، جواد دهنوخلجی، محمد اعتمادی نسب، رضا کلاهدرازی ، رضایی
ردیف دوم نشسته :
سمیه شریفان ، زهرا رستمی، شادی جهانگیری، سلامت، فائزه کرامتی، زهره محقق
ردیف سوم:
مرضیه سیفی، فروغی و سیما رحمتی
روز جهانی داستان کوتاه به همت انجمن داستان سیمرغ نیشابور با حضور عدهای از نویسندگان در این شهر برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست ادبی «روز جهانی داستان کوتاه»، سه شنبه ۲۴ بهمن ماه به همت «انجمن داستان سیمرغ نیشابور» در کتابکده فراندیشه برگزار شد.
مصطفی بیان، داستان نویس و دبیر انجمن داستان سیمرغ نیشابور در آغاز این نشست ادبی به انتشار بیش از پنج جلد کتاب در بخش رمان و داستان کوتاه و همچنین برگزاری نشستهای ادبی با عنوان «شبهای داستان» در سال ۹۶ اشاره کرد و ادامه داد:به همت نویسندگان جوان نیشابور و با کمک بخش خصوصی امروز میتوانیم اعلام کنیم نیشابور صاحب یک جایزه ادبی مستقل و خصوصی با عنوان «داستان کوتاه سیمرغ» است و امیدوارم این برنامه ها در سالهای آینده تداوم داشته باشد.
در ادامه این نشست ادبی، علیرضا نیرآبادی، مدرس داستان با اشاره به تاریخچه انجمنهای ادبی و فرهنگی در نیشابور، ابراز خرسندی کرد که فعالیتهای خیلی خوبی در حوزه ادبیات داستاننویسی به همت جوانان این شهرستان در سالهای اخیر صورت گرفته است و افزود کیفیت داستانها رو به رشد است.
مجید نصرآبادی، منتقد و مدرس داستان در این نشست اظهار کرد که داستاننویسان نباید ایده بکرشان را محدود به تعداد کلمه کنند. برخی ایدهها توانایی تبدیل شدن به رمان ده جلدی و برخی توانایی تبدیل به داستان کوتاه دارند. داستاننویس باید با تکیه بر تکنیک داستاننویسی و محتوا، داستان خوب بنویسد.
مرتضی فخری، رماننویس با اشاره به این که چرا داستان در ایران با اقبال روبهرو نمیشود، گفت: «علت این است که داستانهای ما، داستان ندارد. نویسنده های جوان ما باید به اطراف شان بیشتر توجه کنند و سوژه ی بکر و جذاب را به داستان های خوب تبدیل کنند.
نویسنده رمان «سی گاو» در بخش دیگری از سخنانش خبر از نگارش رمان ده جلدی به نام «صد سال مستی سایهها» داد و گفت در این رمان به تاریخ صد ساله معاصر ایران در نیشابور اشاره میشود.
حجت حسن ناظر با اشاره به محمد علی جمالزاده، پدر داستان کوتاه نوین در ایران گفت: «چه خوب است که نویسنده ای در ایران زندگی نکرده باشد اما او را پدر داستان کوتاه ایران بنامند.» این پژوهشگر با اشاره به فعالیتهای جمالزاده در خارج از ایران ادامه داد: «جمالزاده بیشتر عمر خود را در خارج از ایران سپری کرد. اما میتوان گفت که تمام تحقیقاتش درباره ایران و زبان فارسی و گسترده کردن دانش ایرانیان بود.»
در بخشی دیگر از این نشست نیز زهره احمدیان، امید شمسایی، فروغ خراشادی، سیما رحمتی و زهره محقق از اعضای انجمن داستان سیمرغ نیشابور، داستانهایشان را برای حاضران قرائت کردند.
در پایان برنامه داستان کوتاه «ویلان الدوله» اثر محمد علی جمالزاده توسط مرضیه سیفی خوانده شد.
http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257773/%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%AA%D8%A7%D9%87-%D9%86%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1
نشست ادبی چرا نویسندگان خودکشی می کنند؟
برای نخستین بار در کشور به همت انجمن مردمی و مستقل داستان سیمرغ نیشابور نشستی با عنوان «چرا نویسندگان خودکشی می کنند؟» با حضور دکتر فریبرز استیلایی، مرتضی قربان بیگی، مصطفی بیان، مجید نصرآبادی و تعداد زیادی از داستان نویسان و علاقه مندان به داستان شهرستان نیشابور در عصر سه شنبه ۳۱ مرداد ماه در کتابکده فراندیشه برگزار شد.
این نشست ادبی با استقبال زیاد علاقه مندان قبل از آغاز جلسه روبروی شد و بیش از پنجاه نفر از داستان نویسان و علاقه مندان به حوزه ی ادبیات داستانی در سالن کتابکده فراندیشه گرد هم آمده بودند تا به موضوع دلایل خودشکی برخی از نویسندگان بپردازند.
فریبرز استیلایی، روانپزشک در ابتدای جلسه به موضوع دلایل خودکشی پرداخت و پاسخ داد که چرا انسان ها میل به مرگ دارند؟ او معتقد است که انسان زمانی میل به ادامه زندگی پیدا نمی کند که تصمیم به خودکشی می گیرد. استیلایی می گوید: «خودکشی، آخرین اثر ادبی یک نویسنده است.»
مرتضی قربان بیگی به دلایل محیطی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و غیره نویسندگان می پردازد و با اشاره به فیلم سینمایی «من یک فراری از یک گروه زنجیری هستم» توضیح می دهد که عوامل محیطی خیلی مهم تر و بیشتر از عوامل شخصی و فردی در خودکشی یک انسان نقش دارد. این مدرس ادبیات فارسی در ادامه به خودکشی صادق هدایت و غزاله علیزاده اشاره می کند و معتقد است که اعتراض این نویسندگان به عوامل محیطی و اجتماعی و سیاسی باعث از بین رفتن آنها شده است.
مصطفی بیان، داستان نویس، معتقد است که ما نمی توانیم به راحتی نویسندگان خود را متهم به ضعف اعتقادی و مذهبی، افسردگی و به بن بست رسیدن آنها کنیم و باید دلایل این کار را در زندگی و آثار نویسندگان بیاییم. وی در ادامه توضیح می دهد: «خودِ نوشتن یک نوع از جنون مزمن است که نویسندگان برخلاف مردم عادی به آن مبتلا هستند که به آن جنون نابغه ها می گویند و اگر این جنون از اراده خارج شود باعث مرگ خالق اثر می گردد.»
روز دوم تیر ماه سال جاری، خبر ناگهانی خودکشی «کورش اسدی» نویسنده ی رمان «باغ ملی» و مدرس داستان نویسی، جامعه ی ادبی کشور را در بهت و غم فرو برد. این بهانه فرصتی شد تا برای نخستین بار نشستی با عنوان «چرا نویسندگان خودکشی می کنند؟» در نیشابور برگزار گردد.
نشست ادبی «شب آلبرکامو» / پانزدهمین شب از شب های ادبی «انجمن داستان سیمرغ نیشابور
با حضور :
مجری : مصطفی بیان / دبیر انجمن داستان سیمرغ
همراه با پخش کلیپ زندگینامه آلبرکامو و قسمت کوتاهی از تله تئاتر سوء تفاهم اثر آلبر کامو
زمان : یکشنبه / ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ / پژوهش سرای سینا مسیح آبادی
«شب آلبرکامو» در نیشابور
پانزدهمین شب از شب های ادبی انجمن داستان سیمرغ نیشابور با عنوان «شب آلبرکامو» بعداز ظهر یکشنبه ۱۷ اردیبهشت ماه با پخش کلیپ زندگینامه آلبرکامو و بخش کوتاهی از تله تئاتر «سوء تفاهم» به کارگردانی حسن فتحی و معرفی و بررسی برخی از آثار او در پژوهش سرای سینا مسیح آبادی برگزار گرديد. در این نشست جمعی از داستان نویسان و علاقه مندان به آثار آلبر کامو حضور داشتند.
مصطفی بیان؛ دبیر انجمن داستان سیمرغ درباره ی دلیل برگزاری این نشست ادبی گفت: «امیدوارم این نشست ادبی باعث شود تا نویسندگان جوان نیشابوری این نویسنده ی بزرگ کلاسیک فرانسوی را بشناسند و از نو کشف کنند.»
مجید نصرآبادی به اندیشه و آثار آلبرکامو پرداخت و توضیح داد: «آلبرکامو معتقد بود برای فیلسوف بودن باید رمان نوشت و در غالب رمان به مفاهیم مختلف مثل قضاوت، عدالت و پوچی می پرداخت.» نصرآبادی در ادامه گفت: «کامو با روش های انقلابی مخالف بود. انقلابیون را کر و کور می دانست و معتقد بود کسانی که انقلاب می کنند قضاوت عاقلانه ای ندارند.»
آلبر کامو، برگزیده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۵۷ از جمله نویسندگانی بود که در حوزه های مختلف ادبیات، فلسفه و روزنامه نگاری سیاسی مینوشت. در معرفی کامو به ایران، جلال آل احمد با ترجمه نمایشنامه «سوءتفاهم»، بر دیگر مترجمان حق تقدم دارد. نام کامو برای ما ایرانی ها بیش از همه یادآور روشنفکری دهه های ٤٠ و ٥٠ خورشیدی با موضع گیری های سیاسی مشابه است. روشنفکران معترضی که با اندیشه های مارکسیستی – اومانیستی مطابق با روح زمانه اوج گرفتند و در ادامه با انتقاد از هم کیشان قبلی خود از آنها جدا شدند.
در ادامه ی این جلسه فاطمه سوقندی و ریحانه مهربانی از اعضای انجمن داستان سیمرغ به معرفی و بررسی رمان های «طاعون» و «بیگانه» از آثار آلبرکامو پرداختند.
در بخش پایانی برنامه، سه جلد کتاب با عنوان «کامو: آرمان سادگی» نوشته ایریس رادیش و ترجمه مهشید میرمعزی به رسم یادبود به اعضای فعال انجمن داستان سیمرغ اهدا شد.
منبع خبر: چاپ شده در هفته نامه «خیام نامه» / شنبه ۲۵ اردیبهشت 96
شب «سیمین دانشور» در نیشابور
نکوداشت سیمین بانوی ادبیات داستانی ایران با عنوان «شب سیمین دانشور» به همت انجمن داستان سیمرغ و با مشارکت کلبه کتاب کلیدر عصر دوشنبه ۲۲ آذر ماه ۹۵ در پژوهش سرای سینا مسیح آبادی برگزار شد. در این مراسم سه نفر از اساتید برجسته شهرستان ، عزیز الله صادقی ، حجت حسن ناظر و دکتر مهری امینی ثانی حضور داشتند و در مورد اندیشه و آثار دانشور سخن گفتند.
در ابتدای جلسه مصطفی بیان دبیر انجمن داستان سیمرغ گفت: «سیمین دانشور نویسنده ای که دردهای ناگفته ی زنان ایران را شناخت و در توصیف ذهنی و عینی زنان، موفق بود.»
دکتر مهری امینی ثانی به اندیشه و آثار سیمین دانشور پرداخت و توضیح داد: «دانشور با نگرشی اجتماعی، دنیای عینی و ذهنی زنان بی پناهی را توصیف می کند که در پهنه ی زندگی گم شده اند.»
در ادامه ی این جلسه فاطمه سوقندی ، لیلا زنده دلان و سمیه سیدآبادی از اعضای انجمن داستان سیمرغ به معرفی و بررسی کتاب های «شهری چون بهشت» ، «جزیره سرگردانی» و «سووشون» سیمین دانشور پرداختند.
پایان بخش برنامه فیلمی مستند از زندگی سیمین دانشور بود و از طرف کلبه کتاب کلیدر ، سه جلد کتاب به رسم یادبود به اعضای فعال انجمن داستان سیمرغ اهدا شد.